Rozdział 18 „Powrót”

„Co już było nie wróci. Minęło z czasem. Zostało we wspomnieniach.”

- AnaRosa

Ostatnie dni wakacji minęły nam tak szybko. Musimy niestety odejść z tak przecudownego miejsca, jakim były Malediwy. Nigdy nie zapomnę tych wszystkich pięknych zachodów słońca. Szumu fal, które obijały się o skały i piaski. Chłodnego, porannego wiatru, który pieścił moją skórę. A przede wszystkim nie zapomnę o czasie, który spędziłam z moim mężem. Tych spacerów po plaży, pływania w basenie, naszych upojnych nocy.

Zeszła noc z Draconem była piękna, a zarazem dla mnie zaskakująca. Już wiele o nim wiedziałam. Te wakacje sprawiły, że poznawaliśmy się coraz bardziej. Nasze zbliżenia były odważniejsze, bardziej zachłanne. Nigdy bym jednak nie przypuszczała, że mój mąż powiedziałby mi prosto w oczy, że mnie pragnie. Nie spodziewałam się takiego wyznania z jego strony. A może raczej, nie byłam na to przygotowana. Tak, to właściwe słowo. Nie byłam przygotowana. Bo co można czuć na moim miejscu, skoro nigdy nie słyszę żadnego wyznania od swojego partnera, aż tu nagle je słyszę. Zaskakujące, prawda?

Chciałam powiedzieć mu wtedy, że czuje to samo co on. Niestety nie dał mi dojść do słowa. Zamknął mi usta pocałunkiem. Mogłam się domyśleć, że i Draco był tym wszystkim zaskoczony. Widziałam to po jego wyrazie twarzy. Pocałował mnie szybko, abym nie mogła nic powiedzieć. Przynajmniej tak mi się zdawało. Jednak mimo wszystko byłam szczęśliwa, że to usłyszałam, wiedząc, że mogę w najbliższym czasie tego nie usłyszeć. Kiedy kładliśmy się spać, szepnęłam mu jedynie do ucha, że go kocham.

Nagle poczułam na moich ramionach jego dłonie. Uśmiechnęłam się, kiedy objął mnie w pasie. Patrzyliśmy na ocean w milczeniu, widząc, jak szum fal obijały się o skały i piaski, jak mewy latają nad oceanem.

- Gotowa na powrót – szepnął mi do ucha.

- Nie – odparłam, a Draco zaśmiał się. – Chciałabym tu jeszcze zostać.

- Niestety musimy wracać, nic na to nie poradzę.

- Ale obiecaj mi coś – powiedziałam, odwracając się do niego. – Będziemy tu przyjeżdżać, kiedy pozwoli nam na to czas.

- Jeśli chcesz tu kiedyś wrócić, to dobrze, niech i tak będzie – rzekł, gładząc moje włosy rękoma.

Po chwili teleportowaliśmy się ze swoimi bagażami prosto pod nasz dom. Gdy tylko się w nim znaleźliśmy, powitała nas nasza służba, pani Gerta i pan Worth. Oznajmili już nam, że rodzice Dracona już u nas są.

- Witajcie – usłyszeliśmy Narcyzę.

Zbliżała się do nas z otwartymi ramionami, a Lucjusz szedł tuż za nią. Uściskała mnie mocno, a ja myślałam, że za chwilę stracę oddech. Westchnęłam lekko, kiedy mnie puściła, po czym zaczęła się witać ze synem.

- Mam nadzieje, że wakacje się udały i wypoczęliście? – zapytała nas.

- Tak, było bardzo fajnie – oznajmiłam. – Dziękujemy wam za te wakacje.

- Ach, nie ma co dziękować. Należało wam się.

- To co, Draco – odezwał się Lucjusz. – My pójdziemy do gabinetu załatwić parę spraw, a nasze żony niech sobie porozmawiają.

- Dobrze, niech tak będzie – powiedział mój mąż, obdarowując  mnie uśmiechem, po czym podążał za swoim ojcem.

- Panie Worth – zwróciła się do niego Narcyza. – Poprosimy sześć filiżanek kawy. Trzy niech pan przyniesie do salonu, a trzy do gabinetu syna.

- Już podaję – odparł lokaj, a my powędrowaliśmy do pokoju gościnnego.

~~~~*****~~~~

Gabinet Dracona znajdował się tuż obok salonu. Pomieszczenie było dość przestronne. Ściany były pomalowane na zielono, a meble, które tam się znajdowały, prezentowały się w kolorze bordowym. W prawym kącie obok wejścia stał duży, malachitowy tapczan. Draco usiadł na nim po lewej stronie, uprzednio uchylając okno, które znajdowało się nieopodal.

Blondyn założył nogę na nogę, obserwując swojego ojca, który wyciągał z jego biurka parę pergaminów. Podszedł do niego, wręczając mu kałamarz z piórem oraz plik dokumentów. Powoli zaczął je przeglądać, aby mieć świadomość tego, co takiego podpisuje.

- To są wszystkie dokumenty dotyczące wprowadzenia miotły Błyskawicy 2000 na rynek* – oznajmił mu ojciec. Usiadł na jego skórzanym fotelu, na którym tak rzadko siadał. – Jeden twój podpis, a pewnie za paręnaście lat twoje dziecko będzie na nim śmigać.

- Pewnie tak – rzekł od niechcenia, po czym zabrał się za ich podpisywanie. Ułożył je na szklanym stoliku, wyjmując z kałamarza pióro. – Zastanawia mnie jedno. Skąd mieliście na to pieniądze? Przecież wszystko praktycznie straciliśmy przez tego gnoja?

- Aurorą udało się odzyskać część pieniędzy, które ukradł nam Shammer. Niestety drugiej, jak na razie nie. Mięliśmy jednak to szczęście i Bułgarzy dali nam drugą połowę.

- Więc zgodzili się i wyłożyli także pieniądze?

- Tak. Udało nam się przeprowadzić z nimi transakcję.  

Wkrótce do gabinetu wszedł Nestor wraz z lokajem, który trzymał na tacy trzy parujące kawy. Gdy pan Worth wyszedł z pomieszczenia, jego teść przywitał się z nim i usiadł obok niego na tapczanie.

- Jak tam Astoria? Odżyła jakoś? Nie zdążyłem się jej zapytać, bo od razu mnie wygoniły – wytłumaczył się.

- Tak, odżyła – oznajmił mu. – Wspomnienia jeszcze ją bolą, ale uświadomiła sobie, że musi żyć dalej.

- To dobrze – odetchnął z ulgą.

- Nie martw się, Nestorze, wszystko jest w jak najlepszym porządku. Uśmiecha się, to dobry znak.

- A jak spędziliście czas na Malediwach? – zapytał. – Oczywiście, nie wchodzę w wasze osobiste sprawy – dodał na koniec, wznosząc ręce w obronie, a Draco jedynie lekko się uśmiechnął, unosząc lewy kącik ust.

- Głównie chodziliśmy po plaży – rzekł po chwili. – Graliśmy w szachy, dużo rozmawialiśmy, pływaliśmy w basenie.

Kiedy Draco wypowiadał ostatnią czynność, Nestor zachłysnął się kawą. Przeklął pod nosem, widząc, jak poplamił sobie białą koszulę. Wyciągnął różdżkę za pazuchy, aby wyczyścić ją z plamy.

- Jesteś pewny, że wszedłeś do basenu z moją córką? – zapytał go zdziwiony, na co Draco popatrzył na niego z lekkim zaskoczeniem. Czy to źle, że pływał z nią w basenie?

- Tak – odrzekł. – Co takie zdziwienie?

- Wiesz, jestem jej ojcem i wiem, że nigdy by tam nie weszła – oznajmił mu, a Draco był troszeczkę zdezorientowany. Niby dlaczego miałaby nie wejść do wody? To, że nie umiała pływać, to nie był argument, aby nie weszła do basenu.

- Łatwo nie było, przyznaje, nie chciała wejść na początku – odparł. – Ale wciąż nie rozumiem, dlaczego tak się tym zdziwiłeś?

- Widzę, Draconie, że nie powiedziała ci o tym – westchnął Nestor. – Kiedy Astoria miała cztery lata, bała się już wchodzić do basenu.

- Niby czemu?

- Dafne i Astoria były wtedy małe, by mogły pływać samowolnie, więc miały koło, aby podtrzymywały ich na powierzchni. Jakimś dziwnym trafem koło Astorii zaczęło spuszczać powierzę. Zanurzyła się na dół, a gdy usłyszałem jej płacz oraz plusk wody, od razu za nią zanurkowałem i uchroniłem ją tuż przed upadkiem na dno. Od tamtej pory nie chciała wchodzić już więcej do basenu. Dlatego dziwię się, że tym razem weszła – zakończył, spoglądając na niego z uśmiechem.

- Teraz rozumiem dlaczego nie chciała wejść – olśniło go.

Wszystko zaczęło mu się układać w jedną całość. To, jak Astoria zachowywała się, kiedy miała wejść do basenu. Tyle rozmów z nią przeprowadził, a nie pomyślał o tym, aby dowiedzieć się, czemu aż tak boi się wody. Przecież widział jej strach, kiedy do niej wchodziła. Jak mocno się go trzymała i nie chciała spuszczać nóg na dno basenu. Uraz z dzieciństwa utkwił jej aż po dziś. Teraz Draco nie mógł pojąć, co czuła, kiedy tonęła w ich jeziorze. Musiało to być dla niej bolesne.

- Draco, coś ty jej zrobił, że weszła do tego basenu? – wyrwał go z rozmyśleń jego teść. – Zagroziłeś jej? – zaśmiał się.

- Nie, skądże znowu – uśmiechnął się. – Przekonałem ją bardzo silnymi argumentami. A po za tym, nie miałem pojęcia o tym, że coś jej się takiego przytrafiło. Może dlatego.

- Wiesz, bardzo dobrze na nią wpływasz – powiedział do niego z uśmiechem.

Kiedy skończył podpisywać dokumenty, poszedł do ojca, aby mu je wręczyć. Lucjusz popatrzył na pergaminy i uśmiechnął się, widząc jego podpisy, po czym schował je do szuflady. Blondyn przyuważył na biurku stare wydanie „Proroka Codziennego”. Zainteresowało go to, albowiem zauważył nagłówek ze zdjęciem Denisa. Po chwili odetchnął z ulgą, widząc, że artykuł nie był pisany przez Ritę Skeeter.  Cieszyło go to bardzo, gdy przeczytał, że nic nie wspomniano o porwaniu jego żony. Będąc arystokratą, czasem życie może być łatwe. Parę ciężkich sztabek złota, a dziennikarze milczą jak grób.

- Z Ministerstwa przyszedł do ciebie list – usłyszał głos ojca. Spojrzał na niego, a ten miał wyciągniętą rękę z kopertą w dłoni.

A więc jednak. To będzie wezwanie do jego przesłuchania. Powoli wyciągnął rękę, aby wziąć list. Zauważył, że pieczęć była już urwana. Domyślał się, że jego ojciec był bardzo ciekawy, co do niego przyszło. Nie czekając ani chwili dłużej, rozwinął pergamin i zaczął czytać jego zawartość.

Drogi panie Malfoy!

Uprzejmie prosimy, aby zgłosił się pan na przesłuchanie, dnia 2 lipca bieżącego roku o godzinie dziesiątej, jako świadka, dotyczącej sprawy Denisa Shammera. Proszę o przybycie do Departamentu Tajemnic, sala nr 2.

Z poważaniem

Szef aurorów, Edward Trianguli

Draco westchnął zrezygnowany, po czym zaczął chować powiadomienie z powrotem do koperty.

- Mam nadzieje, że Astorii dadzą spokój? – zapytał, spoglądając i to na swojego ojca, i to na swojego teścia.

- Tym się nie martw – odezwał się Nestor. – Zadbałem o to, żeby ją już do tego nie mieszali. Nie musi wiedzieć o tym przesłuchaniu. Nie warto jej tym zawracać głowę.

- Dziękuję, Nestorze, że się tym zająłeś.

- Jakbym mógł się tym nie zająć. To przecież moja córka. A tak jeszcze wracając do waszego urlopu – odparł po chwili. – Czy z Lucjuszem możemy być pewni, że za niedługo możemy zostać dziadkami?

- Nie mam pojęcia – zaśmiał się, chowając powiadomienie o przesłuchaniu za pazuchę. – Ale może tak się stać – dodał na koniec, po czym wyszedł ze swojego gabinetu.

Skierował się prosto do salonu, w którym zobaczył trzy śmiejące się kobiety. Dracona bardzo to ucieszyło, kiedy zobaczył na twarzy Astorii uśmiech. Że już nie było tego bólu, który towarzyszył jej co dnia. Już nie chciał myśleć, o czym tak rozmawiali. Jednak spojrzenie jego matki mówiło już wszystko. Rozmawiali o nim.

Ignorując uśmiechnięte twarze kobiet, usiadł pomiędzy swoją matką a Astorią. Wkrótce dołączyli także Lucjusz i Nestor. Rozmawiali jeszcze o różnych rzeczach, śmiejąc się lub dyskutując, jeśli jego ojciec i teść zaczęli rozmawiać o polityce. Po jakimś czasie, zrobiło się już bardzo późno.

- Draco, żona ci zasnęła – usłyszał cichy głos matki, po czym skierował wzrok na Astorię. Spała oparta głową o jego ramię.

- Pójdę ją zanieść – oznajmił.

Wziął swoją żonę na ręce i zaprowadził do sypialni, gdzie ułożył ją wygodnie w łóżku. Zaczął przebierać Astorię w koszulę nocną, uprzednio rzucając na nią zaklęcie, aby się przypadkiem nie obudziła. Draco domyślił się, że sprawy polityczne mogły ją zanudzić.

Później Draco także zaczął się rozbierać z codziennych ubrań. Zajął miejsce obok śpiącej żony, po czym przytulił ją do siebie. Miał to nadzieje, że goście opuścili już jego dom, mimo iż nie zeszedł na dół. Był wykończony. Chciał odpocząć, bo wiedział, że jutro czekało go przesłuchanie w sprawie Denisa Shammera.     

~~*~~

*Rynek Kupna i Sprzedaży Czarodziejów – to firma, w której Draco pracuje wraz z innymi.

Mam to nadzieje, że notka nie była taka zła, co? Bo ja to zawsze mam złe przeczucia. A po za tym nie był sprawdzany przez Leszczynę. Teraz ma zaległości, więc nie chciałam jej obciążać moimi notkami. Długo mnie nie było, więc dodałam rozdział.

I taka jeszcze sprawa. Niestety, ale muszę zawiesić Scorpiusa. Musiałam to zrobić z tego względu, by sobie poukładać osobiste sprawy w życiu prywatnym.  Muszę załatwić sobie praktyki w tym miesiącu (trzymajcie kciuki, aby się powiodło), posprzątać pokój (co prosi się już od mojego przyjazdu ze wsi), a także mam wizytę u lekarza i 22 września już mi się  zajęcia zaczynają. Na Scorpiusie nie mam dokończonej notki, a tutaj i na Tajemnicach mam rozdziały naprzód, dlatego wybór trafił tak, a nie inaczej. Lecz wrócę na tamten blog, nie porzucam go na zawsze. Dusia ma to w zwyczaju, że jak coś zaczyna, to musi skończyć:)

A wszystkim, którzy rozpoczynają teraz rok szkolny, życzę wytrzymałości i połamania... długopisów? ^^ 

Z dedykacją dla xxx :*:*