Rozdział 4 „Ślub”

„Małżeństwo nie jest stanem, jest umiejętnością. W małżeństwie ważne jest nie tylko dobrać się zaletami, ale i wadami.”

- Magdalena Samozwaniec

Ślub ma się odbyć w moim nowym domu. Tak, dobrze słyszeliście. To już dzisiaj, a ja panikuje. Chyba każdy na moim miejscu by panikował. Od razu jak tylko wstałam, poprosiłam swoją służbę o kubek eliksiru uspokajającego.  

Jak już wspomniałam, uroczystość ma się odbyć w moim nowym domu, więc dzień przed ślubem, rodzice przywieźli mnie tutaj, aby rano na spokojnie móc się przygotować. Powiem wam, gdy tylko zobaczyłam mój dom, zdębiałam. Był bardzo podobny do dworu państwa Malfoyów. Lecz był nieco mniejszy i o wiele przytulniejszy.

Nie mogę też zapomnieć o sypialni, którą za niedługo będę dzieliła z Draconem (kolejny stres, chyba muszę więcej tego eliksiru wypić). Pomieszczenie było bardzo duże i wyposażone pięknymi udekorowanymi meblami. Na samym środku było nasze łóżko z baldachimem, pokryte piękną, błękitną, atłasową pościelą. Po obu stronach były małe komody na podręczne rzeczy. Tuż obok mojej (która znajdowała się po prawej stronie), miałam toaletkę. Od wejścia, po prawej stronie miałam drzwi do łazienki i garderoby. Zaś po lewej, wejście na balkon, z którego miałam piękny widok na nasz ogródek.

Leżałam teraz w wannie. Do ceremonii dzieliły mnie jeszcze sześć godzin, więc powoli przygotowywałam się. Łazienka moja i Dracona wyglądała bardzo pięknie, która  pokryta była białymi kafelkami. Naprzeciw wanny mieliśmy umywalki, która jedna należeć będzie do mnie, a druga do Dracona.  Za wanną, mieliśmy prysznic, mieniający się kremowym kolorem i błękitnym nakryciem. Tuż obok niej były wieszaki z ręcznikami i moją podomką, którą powiesiłam przed wejściem do wody. Przed wanną natomiast, stała toaleta*.

Po wyjściu z wody, nakryłam się ręcznikiem, a potem umyłam zęby. Następnie skierowałam się w stronę łóżka, na którym leżała moja suknia ślubna. Gdy wysuszyłam za pomocą zaklęcia włosy, nałożyłam na siebie białą bieliznę, a potem suknie.

Patrząc w lustro, zobaczyłam kobietę w przepięknej kreacji. Madame Malkin spisała się niesamowicie. Jej jedwabna suknia, dobrze podkreślała moje kształty. Idealnie skrywała się z moim ciałem. Aby być w pełni gotowa, nałożyłam na bose stopy białe buty na obcasie.  

Przyglądając się sobie, nie mogłam uwierzyć jeszcze do końca, że biorę dzisiaj ślub. Mówicie, co chcecie, ale serce mi bije jak oszalałe. Boje się, nie wiem czego, ale się boję. Czy rodzinny, która będzie mnie obserwować? Czy może słowo „tak”, które będę musiała wydusić ze swego gardła? Czy może wzroku Dracona, kiedy wreszcie będziemy sam na sam? Czy też samego jego dotyku na moim ciele? Nie wiem. Sama gubię się w swoich myślach. Eliksir spokoju wcale mnie nie uspokajał.

 Ktoś zapukał do drzwi. Oby to nie był Draco.

- Kto tam? – spytałam.

- Tu mama. Mogę wejść? – usłyszałam jej glos.

- Tak, wejdź proszę – odparłam.

Drzwi sypialni otworzyły się. Na mój widok, uśmiechnęła się promiennie. Była już ubrana w piękną, długą, niebieską sukienkę, a do tego miała dopasowane szpilki.

- Astorio, wyglądasz prześlicznie - oznajmiła.

- Dziękuję, mamo - rzekłam. – Ty również.

- Córeczko, mam coś dla ciebie. – Gdy to powiedziała, otworzyła swoją dłoń. Ujrzałam prześliczną, niebieską spinkę z białym kwiatem. Uśmiechnęłam się na widok daru. – Musisz mieć przecież coś starego, nowego, niebieskiego i pożyczonego na szczęście. Więc, spinka jest stara i niebieska. Nowa, bo dopięłam biały kwiat…

- Och, mamo – weszłam w jej słowo – ta spinka należała do cioci Megan.

- Więc i także coś pożyczonego – dokończyła.

Pewnie się zastanawiacie, kto jest ciocia Megan. Już mówię. To siostra mojej mamy, która pracowała w Departamencie Tajemnic. Siedem lat temu umarła z ręki śmierciożercy.  Związała się z mężczyzną z mugolskiego pochodzenia, więc zabito ją, jak i jej męża.

Bardzo mi jej brak. Na wspomnienie o niej zrobiło mi się smutno. Tak bardzo chciałam, żeby teraz była przy mnie. Żeby mnie przytuliła, pocieszyła. Na moim policzku, spłynęła samotna łza. Szybko ją przetarłam, aby nie zmazać makijażu.

- Nie martw się – powiedziała mama. – Ona jest przy tobie cały czas.

Uśmiechnęłam się do mamy, która wpięła mi spinkę cioci w moje rozpuszczone i pokręcone włosy.

- Wyglądasz bajecznie – powiedziała po chwili.

- Dziękuję, mamo.

~~*~~

Zanim zaczęła się ceremonia, moi i Dracona rodzice pobłogosławili nas, życząc nam wszystkiego najlepszego. Goście, którzy przyszli (nie było ich zbyt wielu), usiedli na przeznaczonych krzesłach. Oczywiście nasi rodzice byli w pierwszym rzędzie.

Moim świadkiem była Dafne, która miała przepiękną, zwiewna, fioletową suknię. Jak się okazało, świadkiem Dracona został jego przyjaciel ze szkoły, Blaise Zabini. Kiedyś wydawał mi się bardzo atrakcyjny, lecz teraz byłam innego zdania. Ciągle szydzi z mugolaków, mimo tego iż wojna dawno się skończyła. Czy Draco jest taki sam? Czy szydzi jeszcze z mugolaków?

Oby nie. Oby zmienił się chociaż w tym stopniu. Dopiero życie z nim okaże się, jaki jest naprawdę. Spojrzałam na niego, który był ubrany w piękny elegancki garnitur. Nasze oczy spotkały się. Draco uśmiechnął się do mnie, po czym wziął mnie za ręce.

- Nie denerwuj się – szepnął mi do ucha. – Będzie dobrze.

Odpowiedziałam mu uśmiechem. Wzięłam głęboki oddech i przywróciłam się do pełnej równowagi.

Ceremonia odbyła się bardzo szybko. Nawet się nie spodziewałam, że tak to upłynie. Na początku mężczyzna, który udzielał nam ślubu, ględził o tym, po co my się tu zebraliśmy, o małżeństwie. Jednym słowem facet przynudzał. Wolałam popatrzeć na Dracona, który także był znudzony tym wszystkim. Nie mogliśmy tego pokazać po sobie, że to nas nie interesuje, bo nasze rodziny spoglądają na nas z wielką uwagą.

Włączyłam się dopiero wtedy, kiedy musiałam odpowiedzieć te kluczowe słowo, które potwierdzi moje zaślubiny z Draconem. Och, jak mi na usta cisnęło się słowo „nie”, ale musiałam się opanować. Musiałam się zgodzić na to małżeństwo.

- Tak – odpowiedziałam, po tym, jak mężczyzna zadał mi pytanie: Czy chcę wziąć Dracona za męża?

To samo pytanie zadał Draconowi, tylko czy chce, aby mnie poślubił.

- Tak – odpowiedział.

Zrobiło mi się gorąco. Chciałam, by było już po wszystkim. Musiałam jednak wytrwać, bo przed nami były najważniejsze zaślubiny. Musieliśmy włożyć sobie złote obrączki. Ręka mi zadrżała, ale gdy ujęłam prawą dłoń Dracona, od razu poczułam się lepiej. Wsunęłam bez problemu na jego serdeczny palec obrączkę. Draco zrobił to samo.

- Ogłaszam was mężem i żoną. Możesz pocałować żonę – zakończył.

Draco przybliżył się do mnie i pocałował mnie krótko w usta. Rodzina zaczęła klaskać, po czym za niedługo krzesła, na których siedzieli goście, zostały usunięte, aby zrobić miejsce na przyjęcie weselne.

Oczywiście ja i Draco, jako świeże małżeństwo, weszliśmy na parkiet pierwsi. Potem dołączyli rodzice i reszta rodziny.

Wkrótce, były wszelkie gratulacje od naszych rodzin. Już nawet nie wiedziałam czyja ręka mnie ściska, kto mnie obejmuje. Najbardziej zaskoczyły nas prezenty ślubne, bo większość rodziny dawali nam pieniądze. Zdarzyło się tam, że ktoś kupił nam komplet ubrań dla niemowlaka lub atłasową pościel, ale byli to tylko nie liczni goście.

~~*~~

Przyjęcie było nawet całkiem fajne. Potańczyłam, a to nie tylko z Draconem, a i także z tatą, z teściem. Nawet z Evanem zatańczyłam. Przyznam się od razu, że przez całe przyjęcie obserwowałam go uważnie, lecz nie wyczuwałam w nim nic złego. Był miły i szarmancki. Czyżbym jednak myliła się i Dafne mi powiedziała prawdę?

- To wy już możecie iść na górę – powiedział mój teść – a my za was pożegnamy gości.

Ni skąd ni zowąd, Draco szybko wziął mnie za rękę i powoli prowadził w stronę schodów. Ja jeszcze na chwilę odwróciłam głowę, aby spojrzeń na Dafne. Uśmiechnęła się, po czym jej wyraz twarzy mówił mi, abym posłuchała jej, to co powiedziała mi wcześniej. Wzięłam głęboki oddech i dogoniłam krokiem mego męża, idąc z nim w równi.

Otworzył drzwi naszej sypialni i wpuścił mnie jako pierwszą. Będąc już w środku, podeszłam do swojej komody. Wyciągnęłam z swoich włosów spinkę od cioci, kładąc ją na meblu, następnie zdjęłam buty. Och, jaką poczułam ulgę, gdy już ich nie miałam na stopach.

Odwróciłam się do Dracona, który zamknął nasze drzwi, po czym także zdjął swoje buty. Wzrok ciągle padał na mnie. Małymi kroczkami zbliżał się do mnie, zdejmując najpierw swoją marynarkę, a potem zaczął odpinać guziki swojej białej koszuli.

Stałam bez ruchu. Obserwowałam ciągle poczynania Dracona. Chciałam się przekonać, jaki będzie w stosunku do mnie w tej właśnie chwili.

Gdy był blisko mnie, zsunął ze swych ramion koszule, kładąc ją na pufie obok łóżka. Na widok jego nagiego torsu, westchnęłam. Był teraz tak blisko, że mógł mnie pocałować.

No i zrobił to.

Pocałował mnie krótko w usta, po czym zaszedł mnie od tyłu, aby ręką odsłonić moje włosy, które dał mi je na prawe ramię. Myślałam, że poczuje jego usta na mojej szyi, lecz myliłam się. Przeszedł od razu do rzeczy, rozsuwając zamek mojej sukienki. Ściągnął ją z mych ramion, a ja poczułam, jak uginają mi się nogi. Zostałam tylko w bieliźnie i z wielkim rumieńcem na twarzy.

- A teraz – szepnął mi do ucha, gładząc moje ramiona – połóż się na łóżku.

- Nie – odrzekłam stanowczo, odchodząc, po czym spojrzałam na niego. – Nie chce tego robić w taki sposób. Chce… czułości Draco. Nie chce tego robić od razu, rozumiesz.

- Ale jesteś…

- No właśnie – wtrąciłam się do jego słów – jestem twoją żoną i proszę od ciebie, żebyś był wobec mnie czuły. Inaczej… nic z tego nie będzie.

Gdy to powiedziałam, udałam się pędem do łazienki, zostawiając go w zakłopotaniu. Nie wiem, czy dobrze zrobiłam, ale miałam jedną pewność. Draco teraz wie, czego od niego oczekuje.

Z wieszaka wzięłam swoją podomkę i nałożyłam na nagie ramiona. Usiadłam na blacie, pomiędzy umywalkami, czekając na reakcję Dracona. Nie wiem, co z tego wyniknie. Czekałam na jego ruch.

Po chwili, w drzwiach łazienki pojawił się Draco. Nie wiedziałam, co teraz mógł myśleć. Czy to, że jestem totalną debilką? Czy też może bije się po głowie jaki z niego głupek, że tak mógł mnie potraktować?

Wszedł spokojnie do środka, po czym stanął obok mnie, kładąc ręce na blacie. Milczał. Słyszałam jedynie jego szybki oddech.

- Dziwny jesteś Draco – szepnęłam.

- Wiem… - odpowiedział mi.

            Wkrótce, po chwili milczenia, poruszył się. Swoją prawą dłonią niewinnie przysunął do mojej prawej dłoni. Pogłaskał ją, po czym swój wzrok skierował na mnie. Przysunął się bliżej i musnął delikatnie swoimi ustami moje wargi. Spojrzał na mnie z zaciekawieniem, oczekując pewnie mojej reakcji na ten gest. Uśmiechnęłam się, gdzie i on zrobił to samo. Stanął naprzeciwko mnie, po czym odsunął lekko moje nogi, aby mieć bliższy kontakt z moją twarzą.

Pocałował mnie. Tym razem długo i namiętnie. Jego język tańczył z moim w pięknej muzykalnej rozkoszy. Draco powoli zdejmował z moich ramion podomkę, a następnie jego dłonie znalazły się na moich plecach, które lekko masował z góry na dół. Czułam się fantastycznie. Pieszczoty, które doświadczyłam od niego, były jak przypływ niesamowitej energii.

Swoje usta skierował na moją szyję, a ja objęłam swoimi rękoma jego nagie plecy. Dłonie mego męża zaczęły się lekko szarpać z zapięciem od mego biustonosza.  Gdy się z tym uporał, zdjął go delikatnie z mych ramion, a ja w tym samym czasie, zaczęłam pozbywać się jego spodni, które spadły na ziemie. Jego usta powędrowały znów na me wargi, a jego dłonie gładziły moje uda.  

Po pewnym czasie, oplótł moimi nogami swoją talię, a następnie podniósł mnie, zaprowadzając nas do sypialni. Położył mnie na łóżku, gdzie rozłożyłam ręce obok swojej głowy. Moje policzki zaczęły piec, kiedy Draco patrzył na moje piersi. Jednak blondyn uśmiechnął się lekko, po czym dłońmi zaczął błądzić po moim nagim ciele. Począwszy od brzucha, a kończąc na mych piersiach, które zamknął je bez problemu w swej dłoni.

Dopiero przypływ prądu, który przeszedł przez moje ciało, zaczęło się wtedy, kiedy zaczął je całować. Tak delikatnie, tak rozkosznie, że rozsadzało mnie w wewnątrz. Moje jęki były coraz głośniejsze…

Draco ponownie zaczął całować moje wargi. Powoli i namiętnie. W tym samym czasie, jego ręka powędrowała do mojego ostatniego ubrania. Gdy je powoli ściągał, czułam dotyk jego dłoni na mych pośladkach, udach. Ja także nie pozostałam mu dłużej dłużna…

Po pewnym czasie, nasze ciała połączyły się. Jęknęłam cichutko w jego wargi, które zaczęły mnie całować. Och, a więc to jest to magiczne połączenie dwojga ludzi. To wspaniałe uczucie pojednania się. Odpływam…

~~*~~

            *och, jak ja nienawidzę takich opisów… mam nadzieje, że mi wybaczycie, taki opis.